സാഗരം

 ഒരു പാടു ദു:ഖങ്ങൾ

ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ചങ്ങരുമയായ്

നിന്നു ചിരിക്കുന്നു നീ ,

തിരമാലക്കൈകളായ് തീരത്തെ

പുൽകി നീയേകുന്നു

സാന്ത്വന സ്നേഹ മന്ത്രം

മുകളിലായ് ചിരി തൂകും

തിങ്കൾ വിളിക്കുമ്പോൾ ,

ഉയരുവാൻ കൈയ്യൊന്നു നീട്ടിടുന്നു ,

അതിലേറെ പ്രിയമോടെ

ധരയോ ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ

തിരികെ വരുന്നു നീ തീരമാകെ

ഇടയിലായിങ്ങനെ ഇടനെഞ്ചു പൊട്ടി നിൻ

മിഴിനീരിലുപ്പു കലർന്നിടുന്നു

ചിലരിവിടെത്തി നിൻ കണ്ണുനീർ കണ്ടങ്ങു

ചിരിതൂകിയങ്ങു  രസിച്ചിടുന്നു ,

ഉരുകുന്ന ചില മനസ്സൊടുവിൽ നിൻ

മടിയിലേയ്ക്കഭയത്തിനായി വന്നെത്തിടുന്നു.

ജയേഷ് പണിക്കർ