മറക്കുകയെന്നത്…

 

നിന്റെ കൈയ്യിലെ

മഷിത്തണ്ടുകൾ കൊണ്ട്

എന്നിലുള്ള നിന്റെ

ഓർമ്മകളെ നിനക്ക്

മായ്ക്കുവാനാകില്ല

 

അന്തിവാനം ചുവപ്പിച്ചു

കടലിലാഴ്ന്നു പോകിലും

പർവ്വതങ്ങളെ മറയ്ക്കുന്ന

മഞ്ഞു പടലം നീക്കി

പകലിന്  നിറമേകാൻ

മുടങ്ങാതെയെത്തുന്ന

സൂര്യനെപ്പോലെ..

 

നിറഞ്ഞൊഴുകവേ

ഭൂമിയിലാഴ്ന്നു പോയ

ഒരു നദി പോലെയാണെന്റെ ഉള്ളം.

കേഴുന്നുണ്ട്…

ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞു

മുന്നോട്ടൊഴുകുവാൻ ഇടമറിയാതെ

ഇരുട്ടിൽ വലഞ്ഞു..

 

കരുണയില്ലാത്ത കരങ്ങളും,

ദയയില്ലാത്ത മിഴികളും,

മോഹങ്ങളൊക്കെ ഒടുക്കുന്ന

മൊഴികളും കൊണ്ട്

മുറിവേറ്റയെന്നിൽ

പൊട്ടിക്കിളിർത്തതും,

വേരോടെ വാടിയെങ്കിലും

വീഴാതെ നിർത്തുന്നതും

ഓർമ്മകൾ മാത്രമാണ്..

 

നീയെനിക്കായ് കുറിച്ച

പ്രണയാക്ഷരങ്ങളും പേറി

ചിതലരിച്ചു,

ചിതറിക്കിടക്കുന്ന

പ്രണയലേഖനങ്ങളുടെ

ശവപ്പറമ്പിൽ നിന്നും

പ്രിയപ്പെട്ടതൊന്നിനെ

തിരഞ്ഞെടുക്കുക

എനിക്കസാധ്യമാണ്.

നിന്നെ മറക്കുകയെന്നത്

മരണവും.

 

ശ്രീലാൽ ശ്രീലയം