എന്താണ് യുദ്ധം? എന്തുകൊണ്ടാണ് യുദ്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്? മനുഷ്യരും യുദ്ധവുമായുള്ള ബന്ധമെന്ത്? യുദ്ധങ്ങൾക്ക് നീതീകരണമുണ്ടോ? ചോദ്യങ്ങൾ ഒരുപിടിയുണ്ട്. ഈയിടെയായി നമ്മൾ നമ്മോടു തന്നെ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ മാത്രമല്ല, യുഗയുഗാന്തിരങ്ങളായി നമ്മൾ ഉത്തരം തേടുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ തന്നെയാണിവ. ചോദ്യങ്ങൾ ഇനിയുമുണ്ട്.
യുദ്ധങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ രണ്ടു രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ മാത്രമുണ്ടാകുന്നതല്ല. രണ്ടു ചിന്തകളുടെയും, ആശയങ്ങളുടെയും പ്രതിഫലനങ്ങൾ കൂടിയാണ്. പലപ്പോഴും നമ്മൾ ചിന്തിക്കുന്നത് അതിർത്തി രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പരിണിതഫലം എന്ന് മാത്രമാണ്.
എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളുടെയും പിറകിൽ ജീവശാസ്ത്രപരമായും, സാംസ്കാരികവും, സുരക്ഷാപരവുമായ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. മനുഷ്യരുണ്ടായിരുന്ന കാലം മുതൽ യുദ്ധവുമുണ്ടായിരുന്നു. നമ്മൾ കണ്ടിയിരിക്കുന്നതും, കേട്ടിരിക്കുന്നതും, അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നതുമായ യുദ്ധങ്ങൾക്കു പുറകിൽ വ്യക്തമായ പല കാരണങ്ങളുമുണ്ടാകും.
സാമ്പത്തിക നേട്ടം അല്ലെങ്കിൽ അധികാര നേട്ടം തന്നെയായിരുന്നു മിക്ക യുദ്ധങ്ങളുടെയും പുറകിൽ. അതിർത്തി വർദ്ധിപ്പിക്കലുകൾ ആയിരുന്നു മറ്റൊരു കാരണം. അതും സാമ്പത്തിക നേട്ടം തന്നെയാണ്. മതങ്ങൾ ആയിരുന്നു മറ്റൊന്ന്. ഇപ്പോഴും ഉയത്തിക്കാട്ടുന്നതും, ആളുകളെ കൂട്ടുന്നതിനു സഹായിക്കുന്ന ഒരു കാരണം ദേശീയതയാണ്. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധം പ്രതികാരമനോഭാവത്തിൽ നിന്നും ഉടലെടുത്തതാണെന്ന് നമുക്കറിയാം. ഇനിയുള്ളത് ആഭ്യന്തര കാരണങ്ങൾ, വിപ്ലവം തുടങ്ങിയവയാണ്.
യുദ്ധങ്ങളുടെ ആവശ്യകത, അനാവശ്യകത നമുക്ക് കൃത്യമായി വേർതിരിക്കുവാനാകുകയില്ല. ഒരു കാലത്ത് യുദ്ധങ്ങൾ നിലനിൽപ്പിനു പോലും ആവശ്യമായിരുന്നിരിക്കാം. പരിഷ്കൃതരെന്നു നാം ചിന്തിക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത് യുദ്ധങ്ങൾ അത്യാവശ്യമാണോ എന്ന് നാം ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
ഇപ്പോൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന റഷ്യ യുക്രൈൻ യുദ്ധ പശ്ചാത്തലമാണ് ഈ കുറിപ്പിനാധാരം. റഷ്യയ്ക്ക് ഈ യുദ്ധം ആവശ്യമായിരുന്നോ എന്നതല്ല നമ്മുടെ ചിന്താവിഷയം. യുദ്ധങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നതിനായി കഠിന ശ്രമങ്ങൾക്ക് ആരും മുതിരുന്നില്ല എന്നത് ചിന്തിക്കേണ്ട വിഷയം തന്നെ.
ജീവൻ ആരുടേതാണെങ്കിലും അത് ഇല്ലാതാകുന്നത് ദുഖകരം തന്നെയാണ്. യുദ്ധങ്ങളിൽ മരിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണമായിരിക്കാം നമ്മുടെ വൈകാരികതയെ ഇത്രയധികം സ്വാധീനിക്കുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു. ഇതൊരു വലിയ പ്രശ്നമാണ്, നമുക്കോ ഒരു രാജ്യത്തിനു തന്നെയോ പരിഹരിക്കുവാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ.
എന്നാൽ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നടക്കുന്ന കൊലപാതകങ്ങളുടെ പുറകിലും, വലിയ യുദ്ധങ്ങളുടെ പുറകിലുള്ള മനഃശാസ്ത്രം തന്നെയാണ് എന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി കൂടിയാണ് ഈ കുറിപ്പ്. ഇവിടെയും നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ജീവൻ തന്നെയാണ്.നമുക്കൊഴിവാക്കാമായിരുന്ന മരണങ്ങൾ.
ഇത്തരം കൊലപാതകങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുവാൻ നമുക്കെന്തു ചെയ്യുവാൻ കഴിയും എന്ന് നാം ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ചിന്തകൾ മാറേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. കൊലപാതകങ്ങൾ നടത്തുന്നവരും നമ്മുടെയെല്ലാം കുടുംബങ്ങളിൽ തന്നെയുള്ളവരാണ്. അവരെ തിരുത്തുക എന്ന ഉത്തരവാദിത്വം നമുക്കുള്ളതാന്. ഇതാകട്ടെ ഈ മാസത്തെ ചിന്ത.
ഡോ. സുനീത് മാത്യു
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ