മാപ്പ്

 

ജൻമമേകിയപുണ്യമാം മാതാ –

പിതാക്കളോടക്ഷന്തവ്യ

അപരാധമായവഗണിച്ചവരേ

പടിപ്പുറത്താക്കി,വൃദ്ധസദന,

തടവറതീർത്താഹൃദയത്തിൽ –

കാരിരുമ്പുളിക്കുത്തുകളാൽ

നോവിപ്പതിൽപ്പരംകടുത്ത

ശാപാർഹമായെന്തുലകിൽ..

അരുതേയെന്നൊരുവാക്ക് –

ഉരിയാടുവാനറിയാത്ത പാവം,

കുഞ്ഞോമനപൈതങ്ങളെ-

പ്പിച്ചിച്ചീന്തികാമാഗ്നിപടർത്തി,

കത്തിച്ചാമ്പലാക്കി,

മൃഗംനാണിയ്ക്കും ക്രൂരതകൾ

നിരന്തരംചെയ്തുമനുജരിവിടം-

കടുത്തതെറ്റുകാരാവുന്നു…

ജഗൽപ്രാണനെപ്പോലുമെന്നും-

മലിനീകരിച്ചും ശുദ്ധമാം,

ഓരോതെളിനീരുമശുദ്ധമായ് –

മാറ്റിയും..മാതൃമാറിടത്തിൽ,

ചുരത്തിയമുലപ്പാൽപോരാതെ

അമ്മതൻചുടുരക്തമൂറ്റി –

ക്കുടിച്ചാനന്ദ കാട്ടാളനൃത്തം

ചവിട്ടുന്നക്രൂരരാംമാനവർ…

ആർത്തിയാലീ ഭൂമിതൽ

അവയവങ്ങളോരോന്നായ്

പിഴുതെടുത്തുതിന്നൊടുവിൽ

സ്നേഹംതുടിക്കുംനെഞ്ചുകീറി

ഹൃദയം കവർന്നെടുക്കാൻ

തുനിയവേ..ക്ഷമകെട്ടു

വസുധയിന്നുതിരിച്ചടികളേകി

ക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നൂ…

സ്നേഹമയിയാം അമ്മേ…

സർവംസഹയാം ഭൂമീദേവീ…

സ്വയംനിലനിൽപ്പു പോലും –

മറന്നിവിടംചിലർനടമാടുമീ,

അപരാധങ്ങളാലീയുലകിലെ-

മാനവർക്കൊന്നാകെയും

കടുത്തശാപങ്ങളിനിയും –

ഏകാതെമാപ്പുനൽകേണമേ..

 

രഷിത്ത് ലാൽ കീഴരിയൂർ