ഒരു ഡസൻ നുറുങ്ങു കവിതകൾ

 വരികളുടെ എണ്ണത്തിൽ മാത്രം നോക്കേണ്ട ഒന്നല്ല കവിതകൾ എന്ന് തെളിയിക്കുന്ന പന്ത്രണ്ടു മനോഹരങ്ങളായ കവിതകളെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. തഴക്കം വന്ന കവികളുണ്ടാകാം, എഴുതിത്തുടങ്ങുന്നവരാകാം, ഇതിവൃത്തം ഗ്രൂപ്പിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച നുറുങ്ങു കവിതകളിൽ നിന്നും തെരഞ്ഞെടുത്ത കവിതകൾ.

 

സ്മൃതിയുടെ വേരുകൾ : വിജയം ആർ നായർ

സ്മൃതിയുടെ നാളമണയുന്നുവോ …

നെറുകയിലാരൊതഴുകുന്നുവോ..

മെല്ലെ പുണരുന്നുവോ …

ഗാഢ ഗാഢം പുണർന്നോതുന്നുവോ..

ഞാനൊരനുഗ്രഹമല്ലേ……..

എന്റെ സാമീപ്യം നിനക്കൊരു സാന്ത്വനമല്ലേ ….

വിജനതീരങ്ങൾ മാടിവിളിക്കുന്നുവോ …..

.തിരയുകയാണു ഞാനെന്നെ,

നിന്നാഴങ്ങളിൽ അലയുകയാണൊരു

വ്രണിതമാനസം തന്റെ വേരുകൾ തേടി….

 

 

ജ്ഞാനം : കുഞ്ഞൻ വെളിയനാട്

വിജ്ഞാനമില്ലാത്തതു കൊണ്ടുമല്ലാ

സജ്ഞാനമില്ലാത്തതു കൊണ്ടുമല്ലാ

അജ്ഞാനികൾക്കിമ്പമിണക്കിടാനായ്

പ്രജ്ഞാനികൾക്കുമവിവേകമുദിച്ചിടുന്നു….

 

മരണ യാത്ര : ഡോ. സുകേഷ് ആർ. എസ്.

നേർത്ത മഞ്ഞിൻ പാളി

കനത്തു നിൽക്കും ജനാലച്ചില്ലിൽ,

ഉയരാത്ത കരങ്ങൾ നീണ്ടു

പയ്യെ തുടച്ചു കാണ്മൂ !

ശ്വാസത്തേരിൽ ശരവേഗം

വാസരങ്ങൾ താണ്ടി,

പൂത്ത മരങ്ങൾക്കിടയിലൂ-

ടെത്തി നിന്നതോ,

ഒരു വഴിത്തിരിവിൽ !

 

 ദൈവം : ശ്രീക്കുട്ടി. എം. ബി.

ചേറ്റുഗന്ധവും ഞാറ്റുപാട്ടുമായി

കലപ്പയും നുകവുമേന്തി

മണ്ണിൽ പൊന്നുവിളയിച്ചൊരാ

ദൈവം…

എല്ലുമുറിഞ്ഞീ പൊരിവെയിലിൽ

വിയർപ്പൊഴുക്കി..

വിശപ്പടക്കും അന്നദാതാവായി

മണ്ണിനെ പ്രേമിച്ചോരാ ദൈവമേ

നമിക്കുന്നു ഞാൻ..

 

അമ്മ : രവീന്ദ്രൻ ചെമ്മനാട്

നിലാവുപോൽ പാവനമമ്മ

കിനാവുകൾ നെയ്യുമൊരമ്മ

സ്വാന്തനിപ്പിച്ചീടുമമ്മ

സർവം സഹനീയമമ്മ

 

ഏട്ടൻ : ജ്യോതിശ്രീ

ഏട്ടായെന്നുള്ള നീട്ടിവിളിയിലായ്

പൊട്ടിച്ചിതറിയെൻ

കുട്ടിപ്പിണക്കങ്ങൾ..

കൂട്ടായിടാം ഞാൻ

കുട്ടിക്കുറുമ്പിയ്ക്ക്

കൂട്ടിനെത്തീടാനീ

ഏട്ടനില്ലേ…

ശംഖ് : സജി കുമാർ

ഒരു കടലിനെ ഉള്ളിൽ പേറുന്ന

വെൺശംഖ് പോലും വെറും ഒരു

കാറ്റിൻ സ്വരം ഏകി

ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നു…..

 

 അർത്ഥം: അശോക് കുമാർ ഗോപാല പിള്ള

അർത്ഥസത്വം മയക്കുന്നു മർത്ത്യനെ

ശ്രേഷ്ടശ്രേണിയിൽ വിരാജിക്കുമ്പോഴും

ശുഷ്ക്കമാം ഫലസിദ്ധിയെങ്കിലും

നാരിതന്നുടെ സാമിപ്യവേളയിൽ

ശിഷ്ടകാലത്തെ കഷ്ടനഷ്ടങ്ങളോ

ചിന്തനത്തിൻ്റെ സീമയ്ക്കുമപ്പുറം

 

അറിവ് : ജോളി കുത്തുകല്ലുങ്കൽ

ബോധ്യങ്ങളക്ഷരമായിപ്പകർത്തവേ

ബോധ്യമുണ്ടായതിൽപ്പാതി പോലും

ബോധ്യപ്പെടുകയില്ലെങ്കിലും

ചിന്തയിൽ ആന്ദോളനങ്ങളായ് മാറിയാലോ ?

അസ്തമയം : അജയകുമാർ ഭാസ്കരൻ

മൺചിരാതുകൾ തെളിയുന്നിതാ-

തൃസന്ധ്യാനേരത്ത് ശോഭയേറ്റിക്കൊണ്ടേ.

പൂനിലാമുധിക്കാറായമ്പരത്തിലും-

അന്നേരമാനന്ദ ചിത്തരാം രാക്കിളികളു മെത്തിടുന്നു.

കാറ്റേറ്റ ജലധപാളികൾക്കിടയിലുടെ –

വന്നുവല്ലോ ചന്ദ്രമുഖി ഇന്നും .

വാക്കുകൾ : ശ്രീലക്ഷ്മി

ചില വാക്കുകളുണ്ട്,

കുത്തിനോവിച്ചാലും

ആ നോവിൽ പോലും

ചിരി നിറയ്ക്കുന്നത്.

മുള്ളുപോലെ തറഞ്ഞിരുന്ന്

പഴുത്തു പഴുത്തങ്ങനെ

ഒരു സ്വകാര്യം : സോമനാഥൻ കെ.വി

മരിച്ചു കിടക്കുന്ന വരുടെ കൂടെ

അഭിനയിച്ചു കിടക്കാൻ പറഞ്ഞു

എനിക്കതിനു കഴിഞ്ഞില്ല

ജനിച്ചു കിടക്കുന്നവരുടെ കൂടെ

അഭിനയിച്ചു കിടക്കാൻപറഞ്ഞു

ഏനിക്കതിനും കഴിഞ്ഞില്ല

ജീവിക്കുന്നവരുടെ കൂടെ

അഭിനയിച്ചു നടക്കാൻ പറഞ്ഞു

ഏനിയ്ക്ക്തിനൊട്ടും ബുദ്ധിമുട്ടില്ലായിരുന്നു