അണു നാശം വിതയ്ക്കുന്നു,
വീണു കിടന്നലറിക്കരയുന്നു മാനവർ
എങ്ങും ശ്വസിക്കുന്ന വായുവിൽ
പാഷാണഗന്ധമുറയുന്നു.
പായുവതെങ്ങെന്നറിവതില്ല,
മുഖമില്ലാമരണം
തളംകെട്ടി നിൽക്കുന്നു ചുറ്റിലും.
ഇടമില്ല, ആതുരശാലകൾ
നിലനിൽപ്പിൻ പാസ്സുകൾ
നൽകുന്നിടമായി മാറി,
തിങ്ങിവിങ്ങിയാഘോഷമില്ലാ-
വേദികൾ, നവദേവാലയങ്ങൾ.
മരണം വിതച്ച പുതപ്പിന്നടിയിൽ
ശരണമപേക്ഷിക്കുന്ന കാഴ്ചയിൽ,
തളരാതെവിശ്വാസവായുപരത്തുന്ന
ആതുരരക്ഷാദൈവങ്ങൾ
അനുഗ്രഹം ചൊരികിലും,
തോറ്റുപോകാറുണ്ടാ ദൈവങ്ങളും.
പൊരുതുവാൻ പോലുമിടം
കൊടുക്കാതെ,
പിണങ്ങളിൽ ജയം മുദ്രണം ചെയ്യു-
മണുക്കൾ നിയമങ്ങൾ, പാഠങ്ങൾ
ശാസിപ്പൂ.
ജീവവായു വിലയ്ക്കുമില്ലാ,
ജീവൻ തുടിപ്പല്ല ശ്വാസമെന്നറിവു നീ.
ശ്വാസം പിഴയ്ക്കാതെ,
പിടയ്ക്കാതെ നോക്ക നീ.
ഡോ. സുകേഷ് ആർ.എസ്.

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ