നീ കരം നീട്ടി,കയ്യെത്താതെ വാവിട്ടു
കേണു,തൊടാനിടയേകാതകന്നുഞാൻ.
നീയോടി,മർത്ത്യ!നിൻവീഴ്ചയിൽ തങ്ങാതെ
ഞാനോ, കടന്നു നിൻകാഴ്ചയിലെത്താതെ.
വീരവാദം നീ മുഴക്കി, കാലത്തിന്റെ
തേരൂ പിടിച്ചു നിറുത്താൻ തുനിഞ്ഞവൻ.
കാലരഥത്തെ കടന്നു മുന്നേറുവാൻ
തേടി നീ കൂടിയ വേഗങ്ങളെപ്പൊഴും.
ഓടുമീകാലചക്രങ്ങൾക്കു പിന്നിലായ്
വാടിക്കൊഴിഞ്ഞു നീ വീഴുന്നു മാനവ!
നീ വഴിയോരത്തെരിഞ്ഞു തീരുമ്പൊഴും
ആവില്ലെനിക്കു തിരിഞ്ഞു നോക്കീടുവാൻ.
മംഗളാനന്ദൻ
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ