എന്നെ ഉണരാൻ
പഠിപ്പിച്ച
മഹാ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ
ചില്ലുകൂട് ഞാനിന്നലെ
വൃത്തിയാക്കി.
മുട്ടിയാൽ
പൊട്ടുന്ന മനസ്സും സ്വഭാവവും
പേറി ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ
വേദനയിൽ
ആ കടൽ
തിളച്ചുമറിയുന്നത്
ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞ പോലെ.
പ്രതികൂട്ടിലടച്ച്
ക്രൂശിച്ചവരെല്ലാം
ഭിന്നിച്ച് പരസ്പരം
പോരാടുന്നതും
തളർന്നവശരായതും
കാലത്തിന്റെ കാവ്യ നീതി.
അന്ന് അനാവശ്യമായി
ഭ്രഷ്ട് കല്പിച്ചവർ
ഇന്ന് തുരുമ്പിച്ച
ഇരുമ്പ് ഗേയ്റ്റ്
തള്ളി തുറന്ന് നടന്ന്
കയറിയത്
ശൂന്യതയിലേക്ക് …..!
നാട് മറന്നവർ
നാട് ഓർക്കാത്തവർ
സമൂഹ മാധ്യമങ്ങളിൽ കയറി
പിച്ചും പേയും പറയുന്നു.
‘കാലം സത്യമാണ്
അലംഘനീയ …..സത്യം…’
കാലം പ്രവചിക്കുന്ന
പക്ഷിയുടെ
ആവർത്തിച്ച ചില
അന്വർത്ഥ ശബ്ദമായി
ആകാശമാകെ പടർന്നു.
ഇബ്രാഹിം, പഴയന്നൂർ
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ