പിരമിഡുകളുടെ അടിയിൽ വസിക്കുന്നവർ!

 

ഈയടുത്തയിടെ ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെ മെൽബൺ നഗരം സന്ദർശിക്കാനിടയായി. ഒരു കോൺഫറൻസ്. പതിമൂന്നു വർഷം മുൻപ് രണ്ടു വർഷം ജീവിച്ച നഗരമാണ്. ഇഷ്ടനഗരം. ഒരിഷ്ട നായികയെപ്പോലെ മനോഹരിയായിരുന്നു കക്ഷി. പത്തുവർഷത്തിലേറെയാകുന്നു നഗരത്തിൽ തിരികെ വന്നിട്ട്. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ കാണുമ്പോൾ മനോഹരിയായ നായികയെ കടന്നാക്രമിക്കാൻ വന്നടുക്കുന്ന അതിക്രൂരനായ ഒരു വില്ലൻറെ മുഖമാണ് മനസ്സിൽ വന്നത്.

പത്തുവർഷം കൊണ്ട് നഗരത്തിലെ തിരക്ക് പതിൻമടങ്ങു വർദ്ധിച്ചത് പോലെ. അടങ്ങാത്ത ത്വരയോടെ നഗരം എങ്ങോട്ടോ ഓടിപ്പോകുന്നു. നിരത്തുകളിൽ തലങ്ങിനും വിലങ്ങിനും മനുഷ്യർ മാത്രം. കറുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച (Black Friday) തന്നെ നഗരത്തിൽ നടക്കാനിറങ്ങിയത് യാദ്യശ്ചികമായാണ്. കറുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച ഇവിടെ കിഴിവ് വില്പ്പനകളുടെ മാമാങ്കസമയമാണ്. കോൺഫെറെൻസിനിടയിലും ജോലിത്തിരക്കായിരുന്നതിനാൽ ഇതൊന്നും നോക്കിവെയ്ക്കാൻ സമയം കിട്ടിയിരുന്നില്ല.

മനുഷ്യർ ഇത്രയുമൊക്കെ വാങ്ങിക്കൂട്ടേണ്ടതിൻ്റെ ആവശ്യകത്തെക്കുറിച്ചു വെറുതെ ചിന്തിച്ചു. വേണ്ടതും, വേണ്ടാത്തതും. കണ്ടതും, കാണേണ്ടതും, പണം കൊടുത്തതും കടമെടുത്തും വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നു. എന്തിനുവേണ്ടി? ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമല്ല. പലതിനും വേണ്ടിയാണ്.കാണാനും, കാണിക്കാനും,അഭിമാനിക്കാനും.അങ്ങനെ പലതും. ലോകത്തെവിടെയും ഇതുതന്നെ സ്ഥിതി. എല്ലുമുറിയെ പണിയെടുത്തു പല്ലുമുറിയെ തിന്നുന്ന കാലമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. പലകാരണങ്ങളാൽ തിന്നാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല, സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കൂട്ടുവാനാണ് പുതിയകാലത്തിൻറെ ഉപഭോക്താവിനു താല്പര്യം.

ഉപഭോഗസംസ്കാരം മറ്റെല്ലാസംസ്കാരങ്ങളെയും തൃണവൽക്കരിച്ചുതുടങ്ങിയിട്ടു നൂറ്റാണ്ടുകളാകുന്നു.ഒരു കച്ചവടക്കാരനെ സംബന്ധിച്ചു ഓരോ മനുഷ്യനും ഉപഭോഗത്തിൻ്റെ സുവർണ്ണ ഖനിയാകുന്നു. അത് പണമുള്ളവനായാലും, ഇല്ലാത്തവനായാലും, കടമുള്ളവനായാലും, ഇല്ലാത്തവനായാലും കണക്കാണ്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല കച്ചവട സാധ്യത. ദരിദ്രരാജ്യങ്ങളിലും കച്ചവടങ്ങൾ നന്നായി നടക്കുന്നുണ്ട്. കയ്യിൽ പണം വേണമെന്നുപോലുമില്ലല്ലോ, കടം കൊടുക്കാൻ ബാങ്കുകളും തയ്യാർ.

കുറച്ചുമാത്രം പണമുള്ളവൻ്റെ കീശയെങ്ങനെ കീറാം എന്നതിനെ മാത്രം മനസ്സിലാക്കാൻ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ വരെയുണ്ട്. പിരമിഡിൻറെ അടിഭാഗതന്ത്രം (Bottom of the Pyramid Strategy) എന്നോമറ്റോ മലയാളത്തിൽ പറയാം, അതിലെ ഒരെണ്ണം. ഹിന്ദുസ്ഥാൻ യൂണിലിവർ, പി&ജിയുമൊക്കെ (Procter & Gamble) ചെറിയ പാക്കറ്റുകളിൽ സോപ്പും ഷാംപൂവുമൊക്കെ എത്തിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ ഒഴിഞ്ഞ പോക്കറ്റുകളെ കൂടുതൽ ഒഴിപ്പിക്കാനാണ്, കുടിയൊഴിപ്പിക്കാൻ. പിരമിഡിന്റെ അടിഭാഗം എന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത് പട്ടിണിപാവങ്ങളെയാണ്. കീശ വലിപ്പത്തിന്റെ പിരമിടാണ്. ഒന്നുമില്ലാത്ത പട്ടിണിപ്പാവങ്ങൾ അടിയിലും, മടിയിൽ കനമുള്ള വഴിയിൽ പേടിയുള്ളവരൊക്കെ മുകളിലും. മടിയിൽ കനമോ, മടിയോ തന്നെയില്ലാത്ത മണ്ടൻമാരൊക്കെ അതിനടിയിൽ ആകുമ്പോൾ പണക്കൊഴുപ്പുകൊണ്ട് കനത്തവരുടെ ഭാരം കൊണ്ട് മിക്കപ്പോഴും നെരിഞ്ഞമർന്നുപോകും. ഞെരിഞ്ഞും, കരഞ്ഞും, കരിഞ്ഞും മരിക്കുന്നതുവരെ സാഷേകളിലെത്തുന്ന (Sachets) ചെറിയ ചെറിയ സന്തോഷങ്ങൾ വാങ്ങി ഭുജിച്ചും സേവിച്ചും ജീവിച്ചോളണം.

പിരമിഡിൻറെ അടിയിൽ നടക്കുന്ന കച്ചവടത്തിന്റെ വലിപ്പം കേട്ടാൽ നിങ്ങൾ ഞെട്ടും. നാനൂറു കോടിയിലധികം മനുഷ്യർ വസിക്കുന്ന ഈ അടിത്തട്ടിൽ ഒരുവൻറെ കയ്യിൽ ഒരു രൂപ മുടക്കാനുണ്ടെങ്കിലും നാനൂറുകോടി കയ്യിൽ വരും. ഈ കച്ചവടമൂല്യമാണ്, ഹിന്ദുസ്ഥാൻ യൂണിലിവറിന്റെയോ, P&G യുടെയോ, റിലൈൻസിന്റെയൊ അദാനിയുടെയോ മറ്റു വ്യവസായ ഭീമരുടെയോ അടിത്തറ. എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ലോകത്തിലെ സമ്പത്തിന്റെയും, സാമ്പത്തിക വളച്ചയുടെയും, രാഷ്ട്രീയ വളർച്ചയുടെയും ഒക്കെ അടിത്തറ. ആംആദ്മി! വെറും സാധാരണക്കാർ! സാദാരണക്കാരന്റെ ആസാദാരണത്വം അവർക്കു തന്നെ അറിയിയാത്തതുകൊണ്ടു നടക്കുന്നതാണ് മേൽപ്പടി വളച്ചകൾ.

ഇന്ത്യയിലൊക്കെ നൂറുകോടിയിൽ അധികം വരുന്ന സാധാരണക്കാർ ഒന്നുമറിയാതെ, ഇല്ലാത്ത കാശുമുടക്കുന്നു. തലമുറകളായി ദരിദ്രരായി വ്യവസായങ്ങൾ വളർത്തുന്നു. രാജ്യത്തെ വളർത്തുന്നു. രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികളെ വളർത്തുന്നു. ഇല്ലാത്തവന്റെ പിച്ചച്ചട്ടിയെ ഉന്നം വച്ച് ഇവരെല്ലാം തന്ത്രങ്ങൾ മെനയുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ മാത്രമല്ല. ലോകത്തിന്റെ പലഭാഗങ്ങളിലും ഇതുതന്നെ ഗതി.

പാവപ്പെട്ടവരെ കൊണ്ട് എങ്ങനെ കാശുണ്ടാക്കാം എന്ന് ഗവേഷണം നടത്തി ലേഖനവും പുസ്തകവുമെഴുതിയതു ഇന്ത്യക്കാരനായിരുന്ന അമേരിക്കൻ പ്രൊഫസർ സി. കെ. പ്രഹ്ളാദും(C.K.Prahalad) അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗവേഷണസഹകാരിയുമായിരുന്ന സ്റ്റുർട്ട് ഹാർട്ടും (Stuart L. Hart) ചേർന്നാണ്, രണ്ടായിരത്തിരണ്ടാമാണ്ടിൽ (The Fortune at the Bottom of the Pyramid എന്ന പേരിലാണ് ലേഖനവും പുസ്‌തകവും വെളിച്ചം കണ്ടത്). പക്ഷെ അവരുടെ ഉദ്ദേശം നന്നായിരുന്നു. പാവപ്പെട്ടവരുടെ ജീവിതനിലവാരം ഉയർത്തി ഇതുവഴി ദാരിദ്രം നിർമ്മാർജ്ജനം ചെയ്യാം എന്നവർ വിലയിരുത്തി. ഈ ചിന്ത പുറത്തുവന്നു ഇരുപതു വർഷം കഴിയുമ്പോൾ ‘തീവ്രമായി ആശിക്കുന്ന ദരിദ്രരെ’ (aspiring poor) നന്നാക്കിയോ? ഈ ഉപായം (Strategy) വഴി ആരുടെ ജീവിതനിലവാരമാണ് ഉയർന്നതെന്നു നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുക.

പാവപ്പെട്ടവൻ്റെ ജീവിതനിലവാരം ഉയർത്തുവാൻ വെമ്പുന്നവർ അവൻ്റെ ഇല്ലാത്ത പണം പിടിച്ചുപറിച്ചു ആവശ്യം ഇല്ലാത്ത ഉപഭോഗവസ്തുക്കൾ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുയല്ല വേണ്ടത്. ഇവിടെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ ആണ് നന്നാകേണ്ടത്. ആരോഗ്യവും വിദ്യാഭാസവും സ്ത്രീസമത്വവും, സുരക്ഷിതത്വവും ഉറപ്പു വരുത്തണം. ഭ്രൂണഹത്യകൾ ഇല്ലാതാകണം. പെൺകുട്ടികൾക്കും വിദ്യാഭ്യാസം നൽകണം. സ്കൂളുകളിൽ പോഷകാഹാരം വിതരണം ചെയ്യണം. സാധാരണക്കാരന് തൊഴിലും ഉചിതമായ വേതനവും ഉറപ്പുവരുത്തണം. പാർപ്പിടവും, സുരക്ഷയും, വെള്ളവും വെളിച്ചവും ഉറപ്പുവരുത്തണം. ഇതൊക്കെയുണ്ടെങ്കിൽ ഉപഭോഗം താനേയുണ്ടാകും. ഉചിതമായ, ആവിശ്യത്തിനുമാത്രമുള്ള, പ്രകൃതിയെ മറക്കാതെയുള്ള ഉപഭോഗവും, ഉപഭോഗസംസ്കാരവും ഉണ്ടായ്‌ വരും. ഇത്തരം ശക്തമായ അടിത്തറയുള്ള പിരമിഡുകൾ ഈജിപ്റ്റിലേതുപോലെ കാലാതിവർത്തികളാകും.

ദരിദ്രരെ ഉപഭോക്താക്കളും വോട്ടുബാങ്കുകളും ആയി മാത്രം കാണുന്നവർ ഓർക്കണം, ദുർബലമായ അടിത്തറയുള്ള ഇത്തരം പിരമിഡുകൾ ചീട്ടുകൊട്ടാരം പോലെ നിലം പതിക്കാൻ അധികം സമയം വേണ്ടിവരില്ല. അതുസംഭവിച്ചാൽ ഏറ്റവും ഊക്കോടെ വീണു പൊട്ടിത്തകരുന്നത്, പിരമിഡുകളുടെമുകളിൽ കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ ദന്തഗോപുരങ്ങളാകും.

“The Master said, “If your conduct is determined solely by considerations of profit you will arouse great resentment.”

― Confucius

സുമേഷ് രാമചന്ദ്രൻ